Le Quartier Nu (Malia, Crète). L’occupation néopalatiale

L’article présente les résultats des sondages menés dans les niveaux néopalatiaux sous le Quartier Nu à Malia (Crète) entre 1988 et 1993. La stratigraphie, les vestiges architecturaux et le matériel décrits permettent d’identifier plusieurs unités domestiques détruites par un incendie à un stade avancé du Minoen Récent IA, peut-être lié à l’éruption du volcan de Santorin. L’architecture et les fragments d’enduits peints témoignent de la qualité de l’habitat néopalatial, qui reprend en partie les murs de l’occupation antérieure, protopalatiale, et dicte ensuite l’orientation du Quartier Nu au Minoen Récent IIIA2-B. Quartier Nu (Malia, Crete). The Neopalatial Occupation. We present here the results of soundings that were undertaken in the Neopalatial levels under Quartier Nu at Malia (Crete) in 1988-1993. The stratigraphy, architecture and material remains illustrate the existence of several domestic units. These houses were destroyed by fire at an advanced stage of the Late Minoan IA period, perhaps in relation to the Santorini eruption. The architecture and fragments of painted plaster testify to the elaboration of the Neopalatial habitat. The results of the soundings also point to the continuity of occupation in this part of the site, as the Neopalatial houses partly reused the walls of Protopalatial structures, while dictating the orientation of the Late Minoan IIIA2-B Quartier Nu. Η συνοικία Ν (Μάλια, Κρήτη). Η νεοανακτορική κατοίκηση. Στο άρθρο αυτό παρουσιάζονται τα αποτελέσματα των δοκιμαστικών τομών που έγιναν στα νεοανακτορικά στρώματα κάτω από τη Συνοικία Ν στα Μάλια της Κρήτης από το 1988 έως το 1993. Η στρωματογραφία, τα αρχιτεκτονικά κατάλοιπα και το υλικό επιτρέπουν την ταύτιση πολλών οικιστικών μονάδων που καταστράφηκαν από φωτιά σε προχωρημένο στάδιο της Υστερομινωική ΙΑ περιόδου, που συνδέεται ίσως με την έκρηξη του ηφαιστείου της Σαντορίνης. Η αρχιτεκτονική και τα γραπτά κονιάματα μαρτυρούν την υψηλή ποιότητα των νεοανακτορικών οικιών, που χρησιμοποιούν εν μέρει τους παλαιότερους παλαιοανακτορικούς τοίχους, οι οποίοι επιβάλουν τον προσανατολισμό της Συνοικίας Ν κατά την Υστερομινωική ΙΙΙΑ2-Β περίοδο.